ΕΠΕΚΕΙΝΑ: Ο θάνατος και η ζωή πριν και μετά στην αρχαία Ελληνική τέχνη.
ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΔΙΑΛΕΞΕΩΝ

Λευκή λήκυθος από την Ερέτρια (λεπτομέρεια). Αττικό εργαστήριο του ζωγράφου του Μονάχου (440-430 π.Χ.), Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Ποιές ήταν άραγε οι αντιλήψεις των αρχαίων Ελλήνων για τον θάνατο και πως η τέχνη συνόδευε αυτό το αναπόφευκτο «δρασκέλισμα του αγνώστου»; Ποιος είναι ο ρόλος της ηθικής και της αισθητικής στις δεξιώσεις των αρχαίων Ελληνικών επιτύμβιων; Πως μπορεί η ζωγραφική των αγγείων και η γλυπτική να απεικονίσει τις ιδιαίτερες αυτές στιγμές της απώλειας και του αποχωρισμού;
Αυτά και πολλά άλλα, παρόμοια ερωτήματα θα προσπαθήσει να απαντήσει ο νέος μικρός κύκλος διαλέξεων που γίνεται με αφορμή την έκθεση ΕΠΕΚΕΙΝΑ που πραγματοποιείται στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, όπου παρουσιάζονται μια σειρά από εξαιρετικά έργα που σχετίζονται με τον θάνατο και τη ζωή μετά, στην Αρχαία Ελλάδα.
Η πρώτη διάλεξη (Παρασκευή 6/2/2015) αποτελεί μια εισαγωγή στις αρχαίες Ελληνικές αντιλήψεις για τον θάνατο και για τους τρόπους που η τέχνη τον συνοδεύει. Επικεντρώνεται περισσότερο στην αγγειογραφία και παρουσιάζει ένα μεγάλο αριθμό απεικονίσεων που σχετίζονται με τη στιγμή του θανάτου, με το πριν και το μετά.
Η δεύτερη συνάντηση (Κυριακή 8/2/2015) αποτελεί ουσιαστικά μια μεγάλη ξενάγηση / περιήγηση στην έκθεση ΕΠΕΚΕΙΝΑ που πραγματοποιείται στο Μέγαρο Σταθάτου. Εκεί, ανάμεσα σε εξαιρετικά έργα τέχνης θα έχουμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με τις αντιλήψεις που σχετίζονται με τον Ομηρικό, τον Βακχικό-Ορφικό και τον Πλατωνικό Άδη και να θαυμάσουμε κάποια από τα ωραιότερα αντικείμενα της παγκόσμιας εικονογραφίας που απεικονίζουν τη στιγμή του θανάτου και το τελετουργικό της κηδείας.
Η τρίτη διάλεξη (Παρασκευή 13/2/2015) επικεντρώνεται στα αρχαία Ελληνικά επιτύμβια. Με αναφορά στα αρχαία Ελληνικά επιτύμβια επιγράμματα και με ιδιαίτερα πλούσιο εικονογραφικό υλικό από επιτύμβιες στήλες έρχεται σε επαφή με τον τρόπο που το «παρόν» της απεικόνισης υποκαθιστά αισθητικοποιημένο το «απόν» του φυσικού σώματος και ευρισκόμενο «αντί αυτού», λαξεμένο στην πέτρα ακυρώνει τον θάνατο μέσω της αισθητικοποίησης της ίδιας της ζωής.
Δείτε περισσότερα και κρατήστε θέση στο σάιτ του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης

Στον κύκλο διαλέξεων με τίτλο “Από τον Μανιερισμό στον Γκρέκο”, που μόλις τελείωσε στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ένα μεγάλο μέρος ήταν αφιερωμένο στον Jacopo Pontormo. Αναλύσαμε τον τρόπο που δούλευε και αναφερθήκαμε επιλεκτικά σε ορισμένα έργα του. Από αυτές τις διαλέξεις έχω ανεβάσει πέντε βίντεο που νομίζω ότι είναι αρκετά αντιπροσωπευτικά.

«Ο ζωγράφος καθορίζει το νόμο του κόσμου μες από τη ματιά του. Υπάρχει μια στιγμή που κάθε απόσταση ανάμεσα στον αντιληπτό χώρο και στον φανταστικό εξαφανίζεται. Όταν ένας ζωγράφος εργάζεται, κάθεται απέναντι στον μουσαμά. Στην αρχή ο μουσαμάς είναι άδειος — το συναίσθημα μπορεί να είναι φοβερό — κατόπιν γεμίζει. Έτσι και το τελείωσε, το έργο είναι ένας κόσμος. Καμωμένο μες από τη ματιά και για τη ματιά. Μέσα από τη ματιά τον για τη δική μας ματιά.






Δείτε τα βίντεο στην σελίδα
Ακούστε το ηχητικό μέρος των διαλέξεων του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης στην σελίδα 



Όνειρα και ουτοπίες, παραισθήσεις και οράματα, επιστήμη και επιστημολογία, μαγεία και απομάγευση, έργα τέχνης που δεν έγιναν ως έργα τέχνης, δημιουργοί με ευρύτατη, αλλά και χωρίς καθόλου, εικαστική παιδεία, εθνικές δεσμεύσεις και αποδεσμεύσεις, το συνειδητό και το ασυνείδητο, μυθολογία και τεχνολογία, εξερευνήσεις και διερευνήσεις του μυαλού και του σώματος και πολλά άλλα αποτελούν πρόσωπα, έργα και έννοιες που ευθέως ή εμμέσως συγκροτούν ένα συναρπαστικό εικαστικό πανόραμα σύγχρονης και παλαιότερης τέχνης που παρουσιάστηκε από τον Ιούνιο μέχρι τον Νοέμβριο του 2013 στην 55η Μπιενάλε της Βενετίας. Ο νέος κύκλος διαλέξεων με τον Παντελή Τσάβαλο επιχειρεί μια προσεκτική και στοχαστική ματιά σε αυτή την Μπιενάλε μέσα από ένα μεγάλο οδοιπορικό στα σημαντικότερα έργα που παρουσιάστηκαν σε αυτή την μεγάλη γιορτή της σύγχρονης τέχνης. Παρουσιάζεται σε δύο μεγάλες ενότητες, εβδομαδιαίων δίωρων διαλέξεων που θα πραγματοποιηθούν από τις αρχές Μαΐου έως τα τέλη Ιουνίου 2014, η πρώτη στη Σχολή Βακαλό και η δεύτερη στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. 


Στα πλαίσια του κύκλου διαλέξεων που μόλις ξεκίνησε στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, σκέφτηκα ότι ενδεχομένως θα είχαν ενδιαφέρον για τους ακροατές ορισμένα κείμενα, ομιλίες και βίντεο που περιέχονται σε αυτό το website πάνω στο θέμα που συζητάμε. Έτσι, συγκέντρωσα σε αυτό το ποστ διάφορες παραπομπές σε υλικό που έχει είτε άμεση είτε έμμεση σχέση με το θέμα μας.
Την Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014 ξεκίνησε ο νέος κύκλος διαλέξεων στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης με θέμα τον κόσμο της ανατολικής Μεσογείου και τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις του από την Ύστερη Αρχαιότητα στους Μέσους Χρόνους.
Ολοκληρώθηκε χθες στο Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας ο κύκλος διαλέξεων με θέμα την απεικόνιση της φύσης στην τέχνη. Στις τρεις συναντήσεις του κύκλου μιλήσαμε για “Το Τοπίο στην Τέχνη”, “Τα Δέντρα στην Τέχνη” και “Τα Λουλούδια στην Τέχνη”, εστιάζοντας κυρίως στην δυτικοευρωπαϊκή και την αρχαιοελληνική τέχνη, κάνοντας όμως και εκτενείς αναφορές σε εξωευρωπαϊκούς πολιτισμούς, ιδίως στην Κινεζική και την Ιαπωνική τέχνη.









Στο έργο της Sonia Falcone οι σωροί από μπαχαρικά συναντούν τις κορυφογραμμές των Άνδεων κι αυτές με τη σειρά τους τα μαθήματα του Paul Klee στο Bauhaus για την λειτουργία της τεθλασμένης γραμμής και των χρωματικών ρυθμών. Πιπέρι και θυμάρι, πάπρικα και καγιέν, κανέλα και τσίλι, κάρυ και κακάο, χώμα και άμμος, χρώμα και πηλός. Πολύχρωμοι σωροί από κονιορτοποιημένη ύλη, μέρος της πολύ ενδιαφέρουσας εγκατάστασης “Campo de color” της Βολιβιανής καλλιτέχνιδος στο περίπτερο της Λατινικής Αμερικής στην 55η Biennale της Βενετίας.












ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ